Zo liggen de verhoudingen in onze relatie. Op het moment dat Meester vindt dat hij iets voor mij moet bepalen, wanneer hij mij wil controleren of wanneer hij er simpelweg zin in heeft om me opdrachten te geven of iets te laten ondergaan, dan is het enige wat hij van mij verwacht..... luisteren en doen wat me gezegd wordt.

 

Welkom op "... dan luistert zijn meiske". Een reactie wordt zeer op prijs gesteld.

 

roosje{Mr.Maatje}

Een weekend samen met Meester.........  

 

Vrijdagavond, douchen, collar om, pols en enkelboeien aan en verder alleen een kaftan tegen de kilte. Gezellig avondje hij op de bank, ik aan zijn voeten. Zijn aanwezigheid wordt onderstreept doordat ik bij iedere beweging de collar of de boeien voel.
We besluiten de film 'secretary" te kijken. Tussendoor geven we commentaar. We discussiëren over de wandeltocht van Lee naar huis. Haar houding is ineens veel zelfverzekerder.
 
Na de film knuffelen we nog wat, maken toilet en gaan naar bed. Ik ben helemaal in de stemming om verder te knuffelen, maar Meester belemmert me door me vast te leggen in bed. Alleen hij kan nu nog een arm om me heen leggen. Voor zover de fixatie het toe laat zoek ik een zo prettig mogelijke houding. Na een paar seconden hoor ik dat Meester slaapt en volg ik hem snel.
 
Zaterdagochtend word ik wakker omdat ik voel dat Meester ondanks m'n fixatie, m'n benen probeert te spreiden om een g-spot vib naar binnen te brengen. Zodra ik dit merk, probeer ik mee te werken. Even later zit die. Hij zet de vib aan, gaat uit bed om ontbijt te maken en laat me trillend achter. M'n aandacht verlegt zich steeds tussen het heerlijke gevoel dat in m'n lijf ontstaat en concentratie om te horen wat hij aan het doen is.  
Na, ik weet niet hoe lang, komt hij terug. Hij streelt met zijn koelen hand over m'n verhit gezicht. Wend zich even af om vervolgens met de Amerikaan (de knots) terug te komen. Met deze masseert hij m'n borsten, tepels en zakt langzaam af naar beneden. Met zijn vrije hand pakt hij m'n tepels beet en kneedt deze alsof ze van deeg zijn. Onderdrukte pijnkreten in combinatie met uitbundige genotskreten verlaten m'n mond.
Met een donderende snelheid brengt Meester me tot een hoogtepunt. Spuitend kom ik klaar.
Van zijn gezicht is af te lezen dat hij dit schitterend vind. Het is een zeldzaamheid dat ik spuitend klaar kom.
 
Even later ben ik los. Kan me weer vrijelijk bewegen. Heb weer de collar en boeien om, maar het belemmert m'n bewegingen niet, behalve dat ik me er steeds bewust van ben. Meester gaat aan de gedekte tafel zitten. In eerste instantie ben ik geneigd om ook direct aan tafel te gaan zitten, maar ik zie dat er voor mij niet gedekt is. Het doet me denken aan eerdere keren dat we samen aten. Hij zat dan op de bank, één bord, nam een hap, kauwde deze soms voor, en gaf het eten met zijn mond aan mijn mond over.
Meester zit aan tafel, zijn linkerhand is onder het tafelblad verdwenen. In impuls duik ik onder de tafel om te onderzoeken waar zijn linkerhand is. Precies waar ik het verwachtte. Ik neem het van hem over en begin hem te knabbelen en te zuigen. Hij haalt zijn hand weg en ik vermoed, aan zijn bewegingen te oordelen dat hij brood aan het smeren is. Stoïcijns begint hij te eten. Voor mij een reden om beter m’n best te doen. Ik wil dat hij aan niets anders meer denkt dan aan klaarkomen. Met een vernieuwde heftigheid kringel ik met m’n tong over zijn eikel, neem ik zijn staaf diep in m’n keel en ga ik helemaal op in al dit lekkers. Hij stopt met eten, zijn ademhaling wordt dieper, met m’n hand masseer ik z’n ballen en even later voel ik hem in m’n mond klaar komen.
Ik blijf zitten, terwijl zijn zaad langs m’n lippen stroomt. Meester staat op, loopt naar de kast en pakt een bordje. “Kom aan tafel, dan ontbijten we samen”. Even later zitten we beiden met een gelukzalige glimlach een broodje te eten.

Op ons programma staat dat we wat willen zien van “de week van Nederland schoon” en van “de opendag in de zorg”. Meester zegt me dat hij me zal aankleden. Samen lopen we naar de slaapkamer waar hij het taillekorset pakt. Dit doet hij me aan en snoert me er stevig in, zonder dat het benauwend is. Ik kan bewegen, maar elke beweging voel ik en is enigszins beperkt. Verder kledingkeuze is aan mij.
Even later stappen we het ziekenhuis in voor een rondleiding en later nog bij een milieupunt. Voortdurend had ik het gevoel dat hij handen om m´n taille had gelegd. Dit was superopwindend. Er waren momenten dat ik even moest blijven staan, omdat geilheid van deze fixatie de overhand leek te krijgen boven het doel waarom we op pad waren. Hoe onopvallend ik deze rustpunten ook inbouwde, Meester had het steeds door. Met een schalks lachje bleef hij me volgen en in de gaten houden. Dat werkte eerder libido verhogend, dan dat ik rust kon vinden.

Laat in de middag waren we thuis. Inmiddels voelde ik me een vulkaan. Ik liep naar de douche om m´n gezicht te wassen en om water over m´n polsen te laten stromen om wat rust in m´n lijf te vinden. Meteen hoorde ik de voetstappen van Meester achter me aan. Zijn linkerhand ging naar m´n keel en hij duwde me tegen de tegelmuur van de douche. Hij liet los en plaatste zijn linker onderarm tegen mijn buik, zodat ik zo zou blijven staan. `doe je rok omhoog` commandeerde hij. En vervolgens drukte hij de Amerikaan tegen m´n klit.
Alles wat ik de afgelopen nacht en de dag had opgebouwd knalde er ineens uit. Gillend kwam ik klaar, waarna er een enorm huilbui volgde. Meester sloot me in m´n armen. Toen het snikken afnam, kleedde hij me uit en douchte me. Daarna gingen de collar en de boeien weer om.
Het deel van de dag dat restte, tuttelden we wat aan, knuffelden wat, streelden wat, praatten veel……….en steeds bleef ik de behoefte voelen om aan zijn voeten te blijven. `Je mag rustig bij me op de bank als je wil` moedigde hij me nog aan. Ik deed het, om me vervolgens ongemakkelijk te voelen en weer af te glijden naar zijn voeten.

Gisteravond heel teder maakte hij me weer vast in bed. Heerlijk kwam hij tegen me aanliggen. We sliepen weer snel. Vannacht echter kreeg ik last van de fixatie. Na een uurtje woelen, maakte hij me los. `Kom maar meiske, kom maar lekker tegen me aan liggen´. Vol genot zocht ik het holletje in zijn nek op, om daar in weg te kruipen. Zijn geuren opsnuivend viel ik weer als een blok in slaap.

Om tien uur vanmorgen wekte hij me `Lief, ik moet gaan`. We zoenden nog een keer zeer intens. Hij stond op en even later hoorde ik de deur achter hem dichtslaan.

**********

His dirty Mastermind is working in high speed.

 

"Ben je het weekend alleen?" Ik hoorde al aan de toon in zijn stem dat hij de motor van zijn Mastermind aan het starten was. M'n bevestiging maakte dat hij accelereerde van mr. Hide tot dr. Jeckyl.

 

Met het tot op volle toeren komen van zijn dirty thoughts, sloeg ik mijn mind stil. In plaats daarvan was de hendel in sub-mode geplaatst.

 

Over een uurtje of twee tot in ieder geval morgenochtend een uurtje of tien zit ik aan zijn lijn. Heb nog wat voorbereidingen te doen om zijn lijn aan te laten haken.  

 

"En wat zijn je plannen voor morgen?"

"Het is open dag van de milieuparken en open dag van de zorg, dus ik wil eigenlijk wel eens achter de schermen van de recycling en het ziekenhuis kijken"

 

Z'n Mastermind leek in de overdrive te komen.  

"mmmmmmm" ik denk dat ik de duur van het lijntje nog eens verleng. Ga maar eerst doen wat ik je gezegd heb en je hoort nog wel of ik je morgenochtend al loslaat, of dat het later wordt.

 

mmmmmmm wat hou ik toch zijn zijn dirty Mastermind.

Natuurlijk had ik er een voorstelling van gemaakt hoe het zou zijn om, zoals ik in "pfffff" aangeef, met m'n enkels dicht tegen elkaar aan gebonden te gaan slapen.

Zeker wist ik dat ik het het eerste uur heel lekker, geil en ontspannend zou vinden.

Een voorstelling maken hoe het zou zijn na dat uur, vond ik moeilijker.  

 

Ik   wilde het al heel lang graag meemaken om een hele nacht op zo´n manier door te brengen, maar ergens was er in m'n achterhoofd een knagertje "weet niet of ik het vol hou".

 

Vlak voor ik het licht uit zou doen, mailde ik Meester nog even:  

 

Hoi lieverd,

Ik lig er helemaal klaar voor. Enkels geboeid en nu met laptop in bed, om je even getuige te laten zijn van m'n toestand voor ik de lamp uit doe.
Verheug me om je morgen te kunnen vertellen hoe de nacht is geweest.

kuskus
je meiske

Kort daarna zakte ik onderuit. Zoals ik eerder geïnstrueerd was vingerde ik mezelf klaar. Het was supergeil om dit met geboeide enkels te doen. Daarna draaide ik me op m'n zij. Vond het toch wel heel beperkend dat ik beide knieën tegelijk op moest trekken. Maar toch was ik even later in slaap.

Een momentje ben ik wakker geweest toen ik op m'n buik lag en één been wilde strekken en m´n knie van het andere been wilde buigen. Voelde een mmmmmmmmmmm en gaf me weer over aan de beperking.  

Heb echt heerlijk geslapen. Het voelde heel geborgen alsof ik in Meesters armen lag en hij me voortdurend in slaap suste.

 

Aan het begin van de nieuwe dag belde Meester me wakker. Ik was er nog helemaal niet aan toe om wakker te worden en al helemaal niet om m´n enkels van elkaar te halen. Stil en geborgen bleef ik liggen, tot uiteindelijk m´n lichaam toch echt vond dat ik m´n blaas moest legen. Vol tegenzin gaf ik m´n voeten vrijheid.

 

Het was een supernacht.

 

Afscheid is nodig voor een nieuw begin.

Afscheid nemen, zonder afscheid te nemen

 

Dat zijn zinnen die me de laatste tijd erg bezighouden. T.a.v. meerdere onderdelen in m'n leven heb ik de balans opgemaakt. Ik voelde me tijdens deze periode zelf niet altijd in balans. Het oude wilde ik behouden, terwijl ik het ook als last ging ervaren en ervan af wilde.

Nu ik afscheid heb genomen van de gedachte dat het oude in deze vorm behouden moet blijven, is er ruimte gekomen voor iets nieuws. Dit afscheid van het vasthouden aan wat ik heb en ken, was nodig om naar een nieuw begin te zoeken.

 

De opties voor een nieuw begin dienen zich nu aan, meerdere mogelijkheden. Daarmee ook onzekerheid. Want niet al het oude wil ik kwijt. Immers veel van het oude koester ik, vernieuwd zich iedere dag en wil ik in de toekomst behouden. Dus wat gaat het nieuwe betekenen voor Meester en mij? Houden wij mogelijkheden om elkaar te blijven zien? Gaat het nieuwe risico's voor ons geven. Het houdt ons bezig, maar het overheerst niet. We hebben beiden de instelling en de overtuiging dat onze relatie zo goed is dat het zich vormt naar het nieuwe.

 

Ik ben dus bezig met afscheid nemen, zonder fysiek afscheid te nemen. Bij veel zaken vraag ik me af of dit de laatste keer is, of hoe lang ik het nog zal blijven doen. Het maakt dat ik met meer afstand naar het oude kijk. Hierdoor is het mogelijk om het oude te herwaarderen en opnieuw de balans op te maken en te bezien of de uitslag dezelfde is gebleven.

 

Nee de uitslag is niet hetzelfde. Voor een deel wel. Ik wil nog steeds naar het nieuwe. Het nieuwe heeft echter niet meer als reden omdat ik zo ontzettend graag van het oude af wil. Het nieuwe wil ik omdat ik toe ben aan een volgende stap. Het is niet langer een negatieve keuze, maar het is nu een keuze omdat ik verder wil. Ik ben toe aan een nieuwe uitdaging.

 

Ja ik heb echt zin in om over niet al te lange tijd afscheid te nemen, waarbij ik weet dat ik nooit afscheid zal nemen. Deze jaren hebben een bijdrage geleverd aan wie ik ben en hoe ik m'n leven vervolg. Ik heb veel wijze lessen geleerd waarvan ik nooit afstand wil nemen. Ik heb er zin in om in het nieuwe te stappen.  

 

Wat het nieuwe nu precies gaat worden is mij nog niet bekend. Er zijn verschillende opties, waarvan nog vastgesteld moet gaan worden of dit daadwerkelijk mogelijkheden worden en of ik voor de betreffende mogelijkheid wil kiezen of verder wil zoeken.

 

Wordt vervolgd........................

Na de ervaring van "voetjevrijen", realiseer ik me opnieuw dat ik me zelden tot nooit vernederd voel als het om iets fysieks gaat. Bijna altijd kan ik heel ongeremd en onbeschaamd van alles genieten.

Ik vond het daarom verrassend dat ik het schoppen tegen m'n kut als vernederend ervoer. Het is niet vanwege zijn voet. Even ervoor masseerde zijn voet me en vond ik het heerlijk. Het zit echt in de schopbeweging in combinatie met het helemaal niet verwachten denk ik.  

Overigens was het ook een ander soort vernedering, dan wanneer Meester me b.v. op "het matje" roept. Dat vind ik pas echt erg. Een terechtwijzing van hem, maakt dat ik helemaal wel door de grond wil gaan. Dan ben ik haast geneigd om m'n handen voor m'n oren te houden en niets meer te willen horen.  

Hij ziet op zo'n moment zo'n klein meisje zoals hij die nog nooit gezien heeft.   Bijzonder blijf ik het vinden dat de schaamte die dan ontstaat, enerzijds zo erg is, dat ik helemaal stil wegkruip, terwijl anderzijds het een enorme opwinding geeft.

Enneh.... ondanks die enorme opwinding.....ik probeer zo min mogelijk terechtwijzingen in de wacht te slepen.

Door met zijn voeten aan de binnenkant van m'n enkels te tikken, gebaarde hij dat ik wijdbeens moest gaan staan. Een tik van zijn handen op mijn armen maakte me duidelijk dat hij wilde dat ik m'n handen in m'n nek zou leggen. Braaf deed ik wat van me gevraagd werd.

 

Hij ging op een kleine afstand staan. Steunde op de leuning van de bank en tilde zijn been op. Met zijn voet masseerde hij m'n kut. Voelde goed om zijn koele voet tegen m'n hete lippen te voelen.

 

Zijn voet ging naar beneden. Om steun te zoeken, dacht ik. Maar meteen kwam z'n voet terug en m'n zijn wreef schopte hij me tegen m'n kut. Het deed geen pijn, maar ik moest me herpakken. Nog nooit ben ik op zo'n wijze geschopt. Ik vond het heel vernederd dat hij dit deed. Hij had me wel eerder op deze zelfde plek geslagen en ook wel veel harder, maar daar voelde ik geen vernedering door. Met z'n voet was het niet te geloven.

 

Hij ging nog even door en toen zijn vraag "Weet je dat ik je zo door je knieen kan laten gaan?"

"Daar twijfel ik niet aan was mijn antwoord"

"Wil je dat ik het doe? Vraag er maar om"

 

Ik twijfelde niet en vroeg meteen of hij me door m'n knieën wilde laten gaan.

"Weet je het zeker?" vroeg hij

"Nee, maar ik vertrouw jou"

 

Nog een keer haalde hij z'n voet uit zoals hij eerder had gedaan. No problem. Toen iets harder en toen.....................................

Ik schrok van het gevoel en greep met m'n handen naar m'n kut.

 

Wat een enorme geile ervaring

 

We hebben het zo verschrikkelijk goed samen. We hebben veel meer momenten samen dan dat we ooit gedacht hebben te zouden krijgen. We praten meer met elkaar dan vele stellen ooit zullen doen. We delen meer met elkaar dan dat vele echtparen doen.

Vaak voelen we ons volmaakt tevreden (Meester) of gelukkig (roosje). Samen zijn we veel meer dan 1+1.

 

En toch.............nadat hij vanmorgen na een overheerlijk samenzijn weer vertrekt, dan verlang ik meteen weer naar meer. Dan verlang ik direct weer naar de volgende keer.

Soms vraag ik me af of er in dat verlangen naar meer ook een verlangen zit om samen met elkaar verder te gaan. Ja soms is dat zo. Er zijn van die momenten dat ik niets liever zou willen dan dat we ieder ochtend samen wakker konden worden, dat we iedere avond samen in bed konden stappen, dat we samen op vakantie zouden kunnen enz. enz.

 

Tegelijkertijd weet ik ook dat het dan anders gaat worden tussen ons. En dat wil ik niet. Juist geniet ik zo van de gestolen momenten. Juist geniet ik zo van de spanning die tergend opgebouwd wordt omdat we elkaar een aantal dagen niet kunnen zien. Juist geniet ik er zo van, zoveel van iemand te houden, dat ik soms gek wordt van misgevoel als er even geen mail van hem is.

 

Daarnaast hebben we beiden zovele dingen zonder elkaar waar we enorm van genieten. Beiden hebben we vele genietselen zonder elkaar.

 

Nee, meestal heeft het verlangen naar meer, niets te maken met altijd samen willen zijn, maar wel naar het volgende moment dat we weer kunnen bellen, elkaar weer kunnen zoenen, ruiken enz.

Wanneer weer Meester?

 

kus

jouw roosje